Kinderloos of kindervrij?

Met socioloog Nola Cammu, schrijver Fiona Fortuin en filosoof Suzanne Roes praten we over moederschap als persoonlijke én politieke kwestie. I.s.m. Studium Generale Universiteit Utrecht.

Het aantal vrouwen dat bewust kinderloos is, groeit. Ze stuiten regelmatig op kritiek of medelijden, want de maatschappelijke verwachting om kinderen te krijgen is nog steeds hoog. Waarom heeft de maatschappij zo'n moeite met kinderloze vrouwen? Is een kinderwens aangeboren of aangepraat? En waarom hebben sommige mensen geen kinderwens? Met senior onderzoeker sociologie aan de Universiteit Tilburg Nola Cammu, schrijver Fiona Fortuin en auteur en filosoof Suzanne Roes (UAntwerpen) praten we over moederschap als persoonlijke én politieke kwestie.

Kan je niet aanwezig zijn, maar wil je dit gesprek niet missen? Volg dan alles via deze livestream.

© Sarah Van Looy

Suzanne Roes (1994) is een Nederlandse filosofe in Antwerpen met een diepgewortelde interesse voor het woord. Ze spreekt, leest, schrijft en zingt, maar vraagt zich vooral af wie wanneer het woord mag nemen. In haar academisch onderzoek naar arrogantie zet ze sociale en politieke vragen centraal. In 2023 nam Suzanne deel aan Nieuw Geluid, een talentontwikkelingstraject van deBuren voor nieuwe stemmen in het publieke debat.

Alles bekijken

Mr. dr. Nola Cammu is senior onderzoeker sociologie aan de Universiteit Tilburg. Cammu doet onderzoek naar de rol van genderrollen in familierecht en -beleid en hoe regels en het dagelijks leven van gezinnen elkaar beïnvloeden. Ze is betrokken bij een onderzoeksproject over Nederlanders die vrijwillig kindvrij-zijn. Ze behaalde haar PhD in familierecht aan de Universiteit van Antwerpen.

Fiona Fortuin is schrijver, celebrant en hoofd van de dienst Sprekers bij uitvaarten van het Humanistisch Verbond. Eerder werkte ze voor VICE Media en was ze jarenlang hoofd communicatie van het Humanistisch Verbond. Op 2 oktober 2025 verscheen haar boek 'Niet moeder' over een leven zonder kinderen in een wereld vol verwachtingen. In dit boek laat  Fortuin zien hoe diep de norm om kinderen te krijgen verankerd is – in taal, beleid en het alledaagse leven – en wat dit betekent voor wie niet in dat plaatje past. Ze verbindt haar persoonlijke verhaal aan de bredere maatschappelijke en politieke context: van conservatieve opvattingen waarin de vrouw primair als moeder wordt gezien tot de structurele gevolgen daarvan.