Alle 18 goed!

Abel Dijkstra (1998) is striptekenaar en illustrator. Hij studeerde Comic Design aan ArtEZ Zwolle. Hij tekent door te kleuren en zijn verhalen ontvouwen zich in dialoog: personages zeggen korte zinnen met veel handengeflapper, hun lichaam ongemakkelijk expressief. Samen spullen maken is belangrijk in Abels praktijk: hij werkt vanuit collectief Lovely doorlopend aan een gelijknamig (strip)magazine en tekent momenteel aan zijn debuut-beeldverhaal samen met vier andere tekenaars.

Daniël Meppelink (1998) is voorlezer van luisterboeken en leadzanger van Nederpop-formatie De Nachtelijke Escapades. Hij schreef onder pseudoniem Remi Solati de driedelige erotische serie FOCUS voor Kobo en was in 2024 finalist van Het Rode Oor. Nu gaan zijn verhalen voornamelijk over neurodivergente personages die de wereld op hun eigen wonderlijke manier proberen in te kleuren. In zijn werk vormen liefde en intimiteit samen met ritme, klank en (dis)harmonie de partijen voor een symfonie — of, bij tijd en wijle, ketelmuziek.

Daniël/Daniëlle Olivier (1996) maakt gedichten en sprookjes voor kinderen en volwassenen. Hij onderzoekt transgender geschiedenissen door middel van fictie. In zijn werk ontrafelt hij het verband tussen de door techniek gereguleerde rivierdelta waar hij woont en de taal die hij spreekt. Daniël/Daniëlle studeerde creative writing en zijn bundel Aan de oevers van drie rivieren ligt een hond was genomineerd voor de afstudeerprijs in 2024.

Hanna De Grave Loyson (2001) schrijft poëtisch proza, essays en voordrachtteksten. Ze is gefascineerd door erotiek, macht, ritme en gevonden taal. Tijdens haar studies filosofie en letterkunde focuste ze op pornografie, experimentele autobiografieën en cultureel geheugen. Werk van haar verscheen onder andere bij De Internet Gids, Deus Ex Machina, Samplekanon, Kluger Hans, Rekto:Verso, Skut en De Reactor. Ze is redactielid bij Flemish Review de la Poëzie en mede-oprichter van Jagers & Verzamelaars, een maandelijkse kunstkritische bijeenkomst in Brussel rond onaf artistiek werk.

Hannah Zaouad (1998) is theatermaker, woordkunstenaar, dramaturge en documentairemaker. Hen werkt vaak rond thema’s van arbeid, migratie, intergenerationeel geheugen en stedelijke transformatie. In hun werk is persoonlijke geschiedenis nooit louter autobiografisch, maar kan het steeds gelezen worden als deel van een groter collectief verhaal. Hen wil met hun werk mensen uitnodigen om verbanden te zien: tussen verleden en heden en vooral tussen individuele levens en structurele systemen. In 2026 ging hun theaterproject Hoe zeg je"kom terug" in première bij VIERNULVIER en in het najaar verschijnt hun dichtbundel Ewaja bij EPO uitgeverij.

Ian Marquez García (2003) is Mexicaans-Nederlands schrijver en beeldend kunstenaar. Hij studeerde Fine Arts aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam en studeerde af met een verfilming van een handleiding. Zijn werk verhoudt zich tot mediatheorie en geschiedwetenschap. Daarnaast is hij actief als kerkorganist en richt hij zich op experimentele publicatievormen en het schrijven van verhalend proza.

Ivanna Nejelski (2003) is een kunstenaar uit Gent. Vanuit conceptuele benadering onderzoekt ze dynamieken tussen werk, maker, instituut en kijker. Binnen haar praktijk verzamelt en schrijft ze persoonlijke, politieke en fictieve verhalen, haar installaties balanceren tussen waarheid en fictie, zichtbaarheid en verborgenheid. In 2025 behaalde ze haar bachelor in de Beeldende Kunsten aan LUCA School of Arts. Ze was deel van verschillende artistieke projecten en tentoonstellingen waaronder Art Fall 2025 aan LungA School, Work for an Intern bij OPEN in Reykjavik en Mal d’Archive bij de Ontsteking te Gent.

Jiajia Hu (1999) is filmmaker en schrijver. In 2025 studeerde ze af aan de Nederlandse Filmacademie als scenarist. Ze is gefascineerd door alledaagse verhalen over gewone mensen die naar verbinding zoeken, maar daarin tekortschieten. In haar werk staan thema’s als ouder-kindrelaties, eenzaamheid en de Chinese diaspora centraal, die ze middels humor en mededogen aankaart.

Julia de Dreu (1996) schrijft in verschillende vormen over (beeldende) kunst. Momenteel houdt ze zich bezig met process art, de poëzie van Lidy van Marissing en feministische manifesten. Haar teksten verschenen o.a. in De Standaard der Letteren, Trouw en De Revisor. In 2027 zal haar essayistische dagboek verschijnen bij De Arbeiderspers, getiteld Het rood in blauw veranderen. Julia heeft een website.

Khalid Boudrari (2002) is een dichter en performer die zijn stem vond tussen de echo’s van verschillende werelden en verhalen. In 2024 won hij het West-Vlaams slam poetry kampioenschap en daarna de publieksprijs op het Belgisch kampioenschap. In zijn teksten onderzoekt hij thema’s als identiteit, mannelijkheid en kwetsbaarheid — altijd met een eerlijke, rauwe ondertoon. Woorden zijn voor hem geen versiering, maar adem: een manier om te begrijpen, te helen en te verbinden. 

Laïka Planchenault (1996) rijgt beelden en woorden aan elkaar. Die is co-ouder van de Queer Writing Group en redactielid bij yanco. Laïka staat graag in spreidstand tussen onnozel/serieus, ruw/gepolijst, mannelijk/vrouwelijk. Lenigheid is essentieel voor hun werk. Laïka verzamelt verhalen, schelpen, stenen en wolken. 

Leonie Moreels (2003) schrijft en onderzoekt. Ze is klimaatdichter en was campusdichter van de Universiteit Antwerpen. Haar werk verscheen in en bij DW B, Rekto:Verso, E-tcetera en Vuurland. Ze rondde een master Nederlandse Literatuur af (UAntwerpen) en studeert Vergelijkende Moderne Letterkunde aan de Universiteit Gent. Met de steun van het Letterenhuis voert ze onderzoek uit naar vrouwelijke schrijvers tijdens WOII.

Merel Nijhuis (2002) is een cripqueer schrijver, kunstenaar en eindredacteur. In hun werk brengt ze lichamelijkheid, kritische theorie, crip, en observaties over onzichtbare processen samen middels poëzie en experimentele taal in een poging het normatieve te bevragen. Haar werk verscheen eerder in literaire tijdschriften Hard//Hoofd en nY.

Merlijn Beullens (1998) is filmmaker en schrijfster. Ze studeerde filosofie aan de UGent en Audiovisuele Kunsten aan LUCA School of Arts, waar ze afstudeerde met de kortfilm Fantasmagoria. Momenteel volgt ze de internationale master FilmMemory, waar ze artistiek onderzoek voert naar en met audiovisueel erfgoed. In haar werk verkent ze thema’s als culturele identiteit, postkoloniale erfenissen en stedelijke verbeelding. Daarnaast heeft ze een sterke passie voor cultuureducatie: zo werkte ze bij CINEMATEK als hoofd van de Nederlandstalige educatieve dienst. Essays van haar hand verschenen onder meer in DeWereldMorgen, Fantômas en Sabzian.

Moos Boeke (2003) is schrijver en tekenaar. Hij studeerde in 2025 af aan de richting illustratie en debuteerde als beeldmaker met Duizend Vadem (Querido), een sferisch spookverhaal met tekst van Benny Lindelauf. Moos is geboren in Amsterdam en woont nu in Gent, waar hij met zijn collectief werkt aan een nieuwe beeldroman. Het wordt een moderne hervertelling van de Ilias, vol humor, poëzie en ranzige liefde. 

Omar Ghaly (1998) studeerde Egyptologie aan de Universiteit Leiden. Hij schreef columns voor universitair weekblad Mare, publiceerde kortverhalen in Tirade en werkt op het moment aan zijn debuutroman. Ook geeft hij lezingen over en begeleidt hij reizen naar Egypte.

Stefanie Gordin (1997) is schrijver en mede-oprichter van Rephrase Magazine. In haar werk onderzoekt ze meertaligheid niet alleen als thema, maar als structuur: hoe taal schuurt, verschuift en zich in het lichaam nestelt. Ze schrijft essays en fictie over afstand, misverstanden en wat zich niet laat vertalen, en publiceerde onder andere bij Hard//Hoofd, Fantômas, OneWorld en Lilith Magazine. 

Tirsa With (1997) is schrijver, (stem)acteur en presentator van Het Klokhuis. Ooit begonnen als spoken word artiest, verdiepte ze zich in de verteltraditie van haar Marron voorouders. Ze schrijft over Caribische mythologie, verwondering en ontgoocheling. Haar korte verhalen werden gepubliceerd in In de kleur van de zon (Querido, 2025) en De Goede Immigrant (Pluim, 2020). Ze vertaalde de dichtbundel Brown Girl Dreaming van Jacqueline Woodson

Maud Vanhauwaert is schrijver en performer. Ze publiceerde gelauwerde dichtbundels, zoals Het stad in mij, waarvoor ze de Jan Campertprijs ontving. Haar romandebuut Tosca haalde in 2024 de shortlist van de Libris Literatuurprijs. Ze schrijft cursiefjes op de voorpagina van De Morgen. Begin mei verschenen Leven in Mootjes, een bundeling van die cursiefjes, en Tussen ons, een poëtisch beeldverhaal over ouderschap, geïllustreerd door Astrid Verplancke. Maud ging in 2014 mee met de schrijfresidentie naar Parijs. In 2026 is ze ambassadeur van de Week van het Nederlands.

Roan Kasanmonadi (1995) is een Rotterdamse dichter en werkt als psychiater in het Erasmus MC. In 2024 werd hij geselecteerd voor de schrijfresidentie van deBuren in 2024. In datelfde jaar verscheen zijn debuut Vuurbloem bij Lebowski Publishers, waarin hij schreef over het verlangen te ontsnappen aan de huidige wereld door middel van videogames. Hiermee werd hij genomineerd voor de C. Buddingh’-prijs voor het beste Nederlandstalige poëziedebuut. Hij is redacteur bij literair tijdschrift De Revisor en werkt momenteel aan zijn tweede bundel. In 2026 is Roan ambassadeur van de Week van het Nederlands.