- coördinaat: M – 53°09’59.3”N 5°48’22.4”E -
Slagbomen dalen automatisch
‘Ik heb niet meer in deze auto gezeten sinds –, ik heb al heel lang niet in deze auto gezeten’, zeg ik. Ik heb een zware backpack voor een nieuw logeeradres, je brengt me naar het station. Ik kijk op Google Maps, je rijdt de straat uit. Zo met de deuren dicht is het alsof we een herinnering naspelen. We wilden al jaren een auto, om samen mee te kamperen. Toen we hem eindelijk hadden, haalden we het niet tot de zomer. ‘Wil je ’m nog wel blijven delen?’ vraag je. ‘Ja. Jawel. Ja.’
‘Volgende week heb ik ’m ook weer even nodig, de auto’, zeg ik. ‘Dan moet ik ergens heen’. Je vraagt waarheen. Ik swipe over de kaart van Nederland naar mogelijke bestemmingen. Purmer. Stokkelen. Ophoven. De Klamp. De Klamp. ‘De Klamp.’
Ik grijp het oranje mannetje van Google Maps vast en laat het los boven De Klamp. Een wilg, een weiland, een man die met gebalde vuisten zijn kind bij de capuchon grijpt. Ik google: Wat te doen in De Klamp.
3 dingen die je MOET weten als je om melancholische redenen naar De Klamp gaat
De Klamp is de naam van een boerderij aan de rand van de stad Leeuwarden. De boerderij is omgeven door een gelijknamige woonwijk in aanbouw: buurtschap De Klamp.
In De Klamp krijgt u volop de gelegenheid om uw woondromen waar te maken.
De bewoners van De Klamp zijn boos over nieuwe bouwplannen. In de notulen van een bijeenkomst spreken ze van de volgende verbroken belofte: U houdt uitzicht.
Vandaag heb ik ’m even nodig, de auto. Het is een uur en veertig minuten rijden naar De Klamp volgens Google Maps. Ik zet muziek aan. Onze meest onwennige foto’s samen zijn met deze auto. Een sleutel in de lucht, twee duimen omhoog, met de hond naar het bos. Dit is normaal, dacht ik. Dit is hoe het gaat. U houdt uitzicht. Wanneer zeg je: hier, hier stopt het. Hier houdt het op.
In Friesland staan alle bruggen open. De hoge masten bewegen zich traag over de horizon voort. Ik kijk ongeduldig naar de gesloten slagboom voor me. Ik weet eigenlijk niet wat ik bij De Klamp ga doen, ik hoef er niet naartoe, ik kan overal heen, naar het centrum van Leeuwarden bijvoorbeeld. Ik laat die gedachte mijn hoofd binnenkomen, ik voel die woorden daar een paar seconden rondzweven: het centrum van Leeuwarden. Ik staar voor me uit. Mijn handen aan het stuur, mijn ogen op de slagboom, mijn navigatie op De Klamp.