KMSKA LAAT | Kunst als levenslijn

Leven van de insecten // dit gaat nergens heen

door Mahat Arab

Datum 23 februari 2026
Door

Oud-schrijfresidenten Oumaima Belkhdar, David Weel, Sarah de Koning, Mahat Arab en Marlena Tokarska lieten zich inspireren door René Magritte en brengen hun nieuwe werk op een feestelijke avond in het museum KMSKA.

Leven van de insecten // dit gaat nergens heen

Iets wat later god genoemd zal worden 
wordt geboren  
het kijkt naar iets wat later omhoog zal heten 
ziet niets  
het kijkt naar iets wat later omlaag zal heten 
ziet niets  

dit gaat nergens heen  

uit verveling of een aanverwant leeg gevoel ontstaat er 
iets de god kijkt ernaar laat het heen en weer bewegen 
inkrimpen en uitzetten inkrimpen en uitzetten naar binnen 
en naar buiten naar binnen en naar buiten  
een god of een aanverwant ervan ademt  

dit gaat nergens heen  

uit dat inkrimpen en uitzetten ontstaat warmte  
het is zacht en voelt fijn  
de god voelt zich fijn   

dit gaat nergens heen  

de warmte 
het klontert 
condenseert 
zweet de god
is moe  
zo moe  

na een kort dutje kijkt de god weer naar beneden ziet twee figuren in een impasse die elkaar de haren uit het hoofd trekken elkaar nagels in de huid  drukken elkaar bijten en bespugen elkaar wurgen elkaar krassen slaan stompen schoppen knijpen aan het haar meesleuren op de grond drukken vastklemmen openhalen het vel doen scheuren tot bloedens toe aan de oren trekken aan stukken rukken in de ogen prikken uitlachen vernederen vervloeken kapot wensen

in een moment van stilte keren beide figuren zich vermoeid naar de
god ze sluiten hun ogen slaan verschillende vreemde gebaren de een 
vraagt god om voorspoed in het verslaan van de ander de ander vraagt 
god om voorspoed in het verslaan van de een  

de een zegt dat hij elke dag bid, zich op specifieke dagen en tijden naar God wendt en zo graag meer op God wil lijken al is het maar een beetje maar dat het niet gaat het gaat niet God. U moet de ander voor me verslaan, u moet haar vernietigen. Pas dan komt het allemaal goed God, God, alstublieft. Laat het goedkomen de ander zegt dat zij elke dag bid, op specifieke dagen en tijden brengt ze zelfs offers naar God, ze zegt dat ze heeft geleden voor God en dat God haar lijdensweg best mag belonen. Vernietig hem alstublieft voor me God, dan kan ik stoppen met lijden zegt ze. de god kijkt naar hen, slaakt een zucht, dit gaat nergens heen

© Seye Cadmus

Mahat Arab (1996) is een spoken word-artiest en organisator van programma's rondom boeken. Veel van zijn teksten gaan over identiteit, onwennigheid maar ook over de humor die we in ongemak tegen kunnen komen. Hij werkt graag interdisciplinair, met muzikanten en videomakers. Eerder verscheen er werk van hem in De Revisor, Het Parool, ging hij met deBuren op schrijfresidentie naar Parijs, stond hij met zijn werk op De Nacht van De Poëzie, Poetry International, Brainwash Festival, op Lowlands, Down The Rabbit Hole, Zwarte Cross en verschillende zalen in heel Nederland en België. Verder is Mahat literair programmamaker bij Poetry Circle, Mensen Zeggen Dingen en Brainwash Festival.  

Alles bekijken

Geïnspireerd door René Magritte, La vie des insectes / Het leven van de insecten / The Life of Insects, 1948, olieverf op doek, 85,7 × 104,6 × 3 cm (Inclusief lijst), Magritte Museum © Ch. Herscovici, avec son aimable autorisation c/o SABAM Belgium

Deze tekst is geschreven in opdracht van deBuren in samenwerking met het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen. De tekst werd live voorgedragen in het museum op 19 februari 2026.