Dit leest en luistert Rahman Qul
Boeken toe op het werk, boeken open op vakantie. Maar wat moet je lezen? Wij vroegen aan tien van onze alumni wat hun ultieme zomerse lees- en luistertips zijn. Rahman Qul is dichter en voormalig schrijfresident.
Rahman Qul: 'Tijdens de zomervakantie wil ik letterlijk en figuurlijk op vakantie. Het liefst zo ver, krom en goedkoop mogelijk. Kort gezegd: ik zoek naar literaire voer dat mij vervreemdt en met het verkeerde been uit bed laten stappen, iets dat voelt als het slome tempo in Caïro of een kater.'
.png/a715c7db54d1ca9a200a36b2877e6897.png)
De zomertips van Rahman Qul
'IJskoude airco, panoramadakje open, roze Red Bull en bass op maximaal'
In de winter draag ik Hawaï-shirts, in de zomer lees ik De Blinde Uil — dat is mijn bijbel. Niet omdat ik filosofisch met Sadegh rijm, totaal niet, maar omdat ik mij verwant voel met zijn duisternis. Juist wanneer de zon op zijn hoogst staat, wil ik voor de poortwachter van de wet staan: nieuwsgierig, in totale frustratie, terwijl ik een omgekeerde Yalda vier met gezouten en citroen gezuurde granaatappelpitjes.
Een mens heeft meerdere emoties, zo hou ik ook van lachen, gieren, brullen. Een van het meest hilarische boeken die ik las is African Psycho. Een existentiële roman à la Dostojevski en Camus, maar dan in een sapeur-jasje dat de westerse roman outdresst.
Mijn Nederlandse favoriet: Mythen en Stoplichten. Sinds ik als tiener Junkieverdriet las, zoek ik obsessief naar dichters die existentiële pijn weten te vertalen. Als een verslaving die maar niet overgaat. Die rush vond ik terug bij Alara, en daar ben ik haar dankbaar voor.
Beter zou ik eindigen met Scherven van Maria Do Rosario Pedreira of de film Leto. Maar op snikhete dagen pomp ik het liefst I Am Music in mijn Toyota Prius+, — met ijskoude airco, panoramadakje open, roze Red Bull en bass op maximaal. Even geen literaire hoogdravigheid, alleen zware trapbeats, meerstemmigheid, ad-libs, aura en vibes. Als ik langs de Franse Rivièra rij, hoor ik:
I don't listen to nobody, fuck 'em, I'm like Kane. Trips, trips, trips, Schyeah
rahman QUL – pseudoniem van Roman Ansari (1995) – is dichter, denker en visionair. Zijn naam, geworteld in de poëtische Sufi-traditie uit het hart van Azië, belichaamt een eeuwenoude én splinternieuwe speelsheid met ambiguïteit en opaciteit — tussen de grenzen van talen, grammatica en mystiek. Als taalterrorist eigent hij zich de taal toe, zet deze op oneigenlijke wijze in en ontregelt haar. Taal is nooit neutraal, net zomin als het lichaam, het zelf of de wereld; met zijn poëzie roept hij een bevrijdend potentieel op. Momenteel werkt hij aan De Stem van de Ongehoorde, een poëtisch onderzoeksproject voor het Fonds ZOZ, waarin hij de onzichtbare ervaringen van vluchtelingen, statushouders en multiculturele individuen zichtbaar maakt. Zijn maatschappijkritiek klinkt door in elke regel: poëzie als tegenmacht, taal als verzet en bevrijding.
Alles bekijken