'Fragmenten en wijsheden, opgerold en gepekeld in glazen bokalen'

Wat lees jij als je op vakantie bent?

Mayada Srouji: 'Op de platte daken van Aleppo drogen schalen vol paprika’s, tomaten en bladgroenten onder de felle zomerzon. Buren en families komen samen om de muneh, de wintervoorraad, aan te leggen. Klaar voor de donkere, hongerige dagen.'

'Zo wil ik mijn zomerlectuur. Fragmenten en wijsheden, opgerold en gepekeld in glazen bokalen, die ik het hele jaar door kan opendraaien. Met het einde van komkommertijd overspoelt het onheilspellend nieuws onze dagen. Wat we gelezen hebben schept dan orde in die chaos, en vooral: herinnert ons eraan dat de machteloosheid die we daardoor voelen gekend en niet onoverkomelijk is.'

1. Er stromen rivieren in de lucht van Elif Shafak

Leven, vrijheid en macht. Dat is water. Waar leidt een gebrek aan water dan toe? Ondanks protesten en burgergetuigenissen van troebel water dat sindsdien uit hun kranen stroomt, worden wereldwijd gigantische AI-datacentra gebouwd. In drie verhalen vertelt Shafak meesterlijk hoe water(schaarste) mee de koers van de mensheid bepaalt.

2. Brieven aan een jonge dichter van Rainer Maria Rilke

To-do-lijsten, agenda’s, herinneringen aan de koelkast. Je had gezworen je passies nooit te verloochenen. Nu krijgen ze nergens nog plek. Bij het openslaan van dit boek gijzelt Rilke je. De titel is een valstrik: de brieven schreef hij specifiek voor jou. De vervaagde herinneringen van jezelf worden na elke pagina scherper..

3. Kruissteekjes/embroideries van Marjane Satrapi

De gevaarlijkste plek voor vrouwen wereldwijd? Hun eigen thuis. Daders zullen al snel hun partners isoleren om onder de radar te blijven. Satrapi brengt een vrouwencirkel tot leven – hun geklaag én advies komt ongefilterd aan bod. Vermakelijk om te lezen, maar ook een pleidooi om klaagcirkels in ere te houden. Delen kan levens redden.

4. Half leven van Aya Sabi

Sommige familieverhalen achtervolgen ons, vooral wanneer ze niet verteld worden. We vullen de gaten op met onze fantasie - spiegelstukken van onszelf – uit een verlangen om onszelf te zien. Doorheen drie generaties aan vrouwen weeft Aya Sabi een familiegeschiedenis van kolonialisme, migratie en heimwee. De vraag: wat leren we echt uit die achtervolging?