Aliens

Op een vreemde, ondefinieerbare manier, die ik met mijn beperkt menselijk begrip, geloof ik, niet helemaal kan doorgronden, lijken de aliens het beste met mij voor te hebben. Alsof ik een zieke baby ben die niet begrijpt waarom de kinderartsen haar telkens pijn doen. 

Vandaag lieten de aliens me weten dat het gezond voor mij is om mijn gedachten op te schrijven. Toch was het vooral de verveling tijdens hun afwezigheid waardoor ik ben gezwicht voor dit potlood en dit notitieboekje, objecten die vreemd menselijk aandoen in dit science fiction decor. En als de aliens me straks laten gaan (dat hoop ik maar), kan ik deze aantekeningen misschien wel meenemen naar huis. 

Want ondanks de grote onwaarschijnlijkheid dat de mensen me zullen geloven (een sekswerker die beweert dat ze is ontvoerd door aliens - weinig kans), heb ik deze ervaring dan in ieder geval gedocumenteerd. 

Ik begrijp nu dat het geen toeval was dat ik een paar weken geleden een artikel over een buitenaardse ontmoeting in mijn mail kreeg. 

Spam, dacht ik, maar werd toen overvallen door een intens verlangen om het te lezen, bijna alsof het een liefdesbrief was. Het artikel ging over een buitenaardse interventie tijdens een basisschoolspeelkwartier in Zimbabwe. De getuigen rapporteerden een ruimteschip met kleine mannetjes te hebben gezien, aliens, ze spraken niet met woorden, maar plaatsten gedachten in de hoofden van de getuigen. 

Jullie mensen moeten beter voor de aarde zorgen. 

Wanneer aliens gedachten in je hoofd plaatsen is dat enigszins te vergelijken met een inzicht tijdens een psychedelicatrip. Ergens diep van binnen lag het inzicht altijd al op je te wachten, maar het deurtje ernaartoe moest worden ‘opengedaan’. 

Mijn laatste herinnering op aarde is dat ik in een hotelkamer met een klant bezig was, en dat er, terwijl ik hem afzoog, een niet te onderdrukken drang over me kwam om naar buiten te gaan. 

Het verlangen naar de koele avondlucht werd in razend tempo ondragelijk, verlangen van een soort dat makkelijk toxisch kan worden, grensoverschrijdend. Ik excuseerde me, schoot in mijn badjas en beende de kamer uit, de afkeuring van de receptioniste drong nauwelijks tot me door, de schuifdeuren door, naar buiten. 

Het volgende moment werd ik wakker in dit ruimteschip. Ik lag in een enorm aquarium, volledig omhuld door een warme, doorzichtige, puddingachtige substantie. In paniek spartelde ik, bang dat ik zou verdrinken, tot de volgende woorden vanuit de mist in mijn hoofd opdoemden: 

Rustig maar. Je kunt gewoon ademhalen. 

Ik probeerde het, voorzichtig. Mijn longen vulden zich met de pudding, nu ga ik dood, dacht ik, maar voelde vervolgens de zuurstof mijn lijf instromen. Of iets wat daarop leek. 

Daarna klonk opnieuw de stem in mijn gedachten: 

De mensheid heeft de aarde uitgeput. De tijd van waarschuwen is voorbij. Om de orde te herstellen zullen wij een aantal grote veranderingen in het systeem teweegbrengen. 

Hierbij gaan we de meest krachtige bron die er op de planeet voorhanden is kanaliseren en op een andere wijze geleiden. Het gaat om de kracht die aan het begin van alle leven op aarde staat, de kracht die alles direct of indirect aandrijft en in beweging houdt. In jullie beperkte taal wordt deze bron ‘seksuele energie’ genoemd. 

Voordat wij dit proces mondiaal in werking zetten, zijn er een aantal teststadia noodzakelijk. Jij bent een van de testpersonen. We begrijpen dat je hiervan schrikt, maar er is niets om bang voor te zijn. Binnen de nieuwe orde zullen de testpersonen een positie van aanzien bekleden. 

Ik vind het lastig om te omschrijven wat er daarna gebeurde, mijn brein is, geloof ik, niet gemaakt om dergelijke zintuigelijke ervaringen te verwerken. Ze gebruiken middelen waar ik geen woorden voor heb, voeren er heilige rituelen mee uit, die vloeien opmerkelijk organisch over in een banaal gerampetamp dat me doet denken aan mijn lompste klanten. 

Er zijn mannen, vrouwen, hermafrodieten, shemales, robots, dieren, wezens die eruitzien als geslachtsdelen, seksorganismes. Soms zijn het de aliens zelf, soms is het de pudding die mijn hele lichaam vult en dan los ik op. Geil, geiler, geilst, daarop volgen er nog talloze levels, extase van sterven en weer tot leven komen, sterven en weer tot leven komen, opnieuw sterven.

Waarom ik? 

Waarom ik? Hoorde ik mezelf roepen. Ik weet niet meer wanneer het was of wat er op dat moment gebeurde, alleen dat het speciaal om mijn vraag te beantwoorden werd onderbroken. 

De testpersonen moeten voldoen aan een aantal kwaliteiten die verband houden met het inzetten en sturen van seksuele energie. Jij hebt hiervoor de juiste genetische samenstelling, en door het uitwisselen en manifesteren van je seksualiteit in een rijkere context dan de meeste mensen, heb jij jezelf energetisch ontwikkeld. 

Dit is waarom mensen zoals jij meer aanzien zullen genieten dan andere, minder ontwikkelde personen. 

En ineens zag ik mezelf zitten, als alienkoningin op een troon, mijn voeten werden gekust door alle neerbuigende receptionistes die ooit smalend mijn legitimatiebewijs hebben gekopieerd. 

Ik heb nog lang niet alles opgeschreven, maar ik moet gaan.