Deze website wordt niet langer ondersteund in Internet Explorer. Update hier je browser voor een betere ervaring.

Besmette Stad | Lieke Marsman

Lieke Marsman geeft met 'Verlate kamervragen' een artistiek antwoord op 'Verlaten Forten' uit Paul van Ostaijens bundel Bezette Stad.
Door Lieke Marsman op 12 jun 2020
Tekst
Literatuur & taal
Besmette Stad

Verlate kamervragen

 

een file van ambulances

bij Moskou

een lijkstoet van legerjeeps

bij Bergamo

van Guangzhou

tot Wisconsin

danst men

een macabere

macarena

op het balkon

dichter bij huis

het ritmische

zon

afstand

zon

afstand

zon

van een stralend voorjaar

dat wegdrijft

uit de greep

van onze dagelijkse routines

en ons achterlaat

met beurspagina’s
waarop grafieken
wortelschieten

de economie 

met z’n conjuncturen 

die het presenteert als wetmatigheden 

liet zich toch weer

verrassen 

door het oliebeleid 

van Saoedie-Arabië 

en een stekelig virus

het verschil

tussen lichamen

en kadavers

is het verschil

tussen uw opoe Lambertus

in huize Zonnerust

en de Bengalese kleermaker

die geen polyester badpakken
meer hoeft te naaien

bedankt voor uw diensten
maar de zomer

is al even verloren

als het culturele seizoen

in Moria sterft

een meisje

een klapperend tentdoek

als ventilator

terwijl ons beloofd was

dat de kinderen niet

zouden sterven

dit keer

de moraliteit, zeg je

is weer eens

ribbedebie
dankzij de realiteit 

van mondkapjes 9 euro

per stuk

booking.com

was er snel bij
KLM koppelde bonus

aan staatsteun

nog even

en op AirBnB
verschijnen 

de eerste schuilkelders

terwijl het ene

na het andere theater

omvalt, dat we hier later 

een serie

van gaan bingen

maar geen

toneelstuk van gaan zien

is inmiddels wel duidelijk

we dachten

dat liefde 

het belangrijkste 

in het leven was, blijkt

dat in leven blijven 

het belangrijkste 

in het leven is

is de minister bekend

met deze berichten

en bereid

om ze te bevestigen

in woord 

danwel decreet?

© Simone Peek

Lieke Marsman

Lieke Marsman (1990, 's-Hertogenbosch) bracht in 2018 het werk De volgende scan duurt vijf minuten uit, een vurig pleidooi dat oproept om je heen te kijken en je maatschappelijke verantwoordelijkheid te nemen in een gepolariseerde samenleving; een aanklacht tegen kanker en het neoliberalisme.

 

Marsman debuteerde op jonge leeftijd met de dichtbundel Wat ik mijzelf graag voorhoud. Daarvoor won ze meteen de C. Buddingh-prijs, de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs en de Liegend Konijn Debuutprijs. Drie jaar later verscheen De eerste letter. In 2017 verscheen haar eerste roman: in Het tegenovergestelde van een mens vervlecht ze proza met poëzie en essayistiek in een stilistische zoektocht om een groot en actueel thema van deze tijd te kunnen belichten: klimaatverandering. In 2017 verscheen eveneens Man met hoed, een bundel verzameld werk, waarin ook vertalingen van haar hand zijn opgenomen. Lieke Marsman heeft ook een persoonlijke website, die ze naar eigen zeggen bijzonder slecht bijhoudt: www.liekemarsman.nl.

 

Vertel het verder: