Het land van aankomst: Paul Scheffer en Louis Tobback over multiculturaliteit

Archief

MA 14.01.08 | 20.00 > 21.30

deBuren, Leopoldstraat 6, 1000 Brussel

In januari 2000 publiceerde Paul Scheffer in NRC Handelsblad het ophefmakende artikel 'Het multiculturele drama', waarin hij stelt dat het multiculturele drama dat zich in onze samenleving voltrekt de grootste bedreiging voor de maatschappelijke vrede is. "Waarom denken we het ons te kunnen veroorloven generaties immigranten te zien mislukken en een verondersteld reservoir aan talent onbenut te laten? En waaraan ontlenen we het vertrouwen dat ondanks de zichtbare problemen alles wel op zijn pootjes terecht zal komen? Komt dat door de economische groei waarmee onrust kan worden afgekocht en de tevreden waarneming dat we hier geen rassenrellen kennen en het dus elders veel slechter gaat?"

Eind 2007 verscheen Scheffers langverwachte boek Het land van aankomst, waarin hij zijn visie op migratie en multiculturaliteit verder uitwerkt. Scheffer gaat bij deBuren in gesprek met Louis Tobback, oud-minister van Binnenlandse Zaken, socialist en burgemeester van Leuven sinds 1998. Leuven telt 174 verschillende nationaliteiten waarvan ruim 65% van buiten de EU komt. Hoe gaat Tobback als burgervader om met dat gegeven, de moeilijkheden en de mogelijkheden? Piet Piryns (Knack) modereert.

Het dossier Multiculturele samenleving van NRC Handelsblad is nog steeds beschikbaar via internet en omvat naast het artikel, ook de reacties.

Paul Scheffer werd op de dag van het debat geïnterviewd in 'De Ochtend' op VRT Radio 1. Het gesprek is hier te beluisteren.

Podcasts

#38 - Paul Scheffer & Louis Tobback in debat over multiculturaliteit

Je hebt Adobe Flash nodig om deze podcast te kunnen beluisteren. Download flash hier.

Download (42.36mb)

Video's

Foto's

Documenten

Lees hier een verslag van deze avond in Brussel Deze Week

Reacties

Een element van de maatschappelijke onvrede en meer nog, de onzekerheid is het 'multiculturele drama' zeker wel, maar misschien moet men in gemoede ook andere evoluties in het oog houden. Speelt een zeker infantiliserend consumentisme niet mee een rol? En hoe moeten we inschatten of de groei van het aantal universitaire alumni en afgestudeerden van hogescholen bijdraagt tot een sfeer waarin bedachtzaam en doordacht met persoonlijke en maatschappelijke vragen wordt omgegaan? Doordacht en bedachtzaam als burger in de samenleving staan verhindert uiteraard een consumentgerichte houding van de overheid en omgekeerd een positie als cliënt vanwege de burger? In die sfeer vormt het multiculturele drama veel meer dan we vermoeden een deel van de vigerende visies op samenleven, onderwijs, cultuur, media en overheidshandelen.